heilt ár

Trausti er orðinn eins árs.
Fæddist kl. 03:19 1. deseber 2008.
Ég vakti ekki nótt til að taka af honum mynd nákvæmlega ári síðar. Hann vonandi fyrirgefur mér ónákvæmnina.

Djöfulsins brjálæðis vinna er að vera í fullu meistaranámi í fjarnámi - í skóla sem býður ekki upp á fjarnám.
- Verandi svo með tvö börn líka.
Skil hreinlega ekki hverjum dettur svona vitleysa í hug...

Á hjara veraldar?
Ekki alveg, en ég er sum sé stödd í Andøya. Sem er bara alveg hreint talsvert norðarlega í Noregi. Er hér á s.k. Rocket Range sem er einhversskonar tilraunastöð þeirra norðmanna. Þetta er mjög tæknilegt allt - hótel fyrir hópa eins og mína, en ég er einmitt hér með hópi úr áfanganum GEF 4320, Atmospheric Ratiation and remote sensing. Remote Sensing er sem sagt málið hér.

Ég flaug til Oslo í gærmorgun, keyrði í aftakaveðri my flybus til Keflavíkur ásamt tveimur öðrum veðurfræðingum. Ekki nema von að veðrið var svona slæmt.
Hér er ekkert almennilegt í sjónvarpinu- ég tók ekki tölvuna með mér svo líklega er málið prjón og snemma að sofa öll kvöld. Nema samnemendur mínir lumi á einhverjum óheyrilega skemmtilegum skemmtisögum. Verst hvað þeir gleyma sér alltaf og reyna að tala við mig á norsku.


Vis større kart

Þið ættuð að sjá hvar nákvæmlega ég er á þessu korti.
Allavega er hér íslenskt veður - rok og rigning. Og mig grunar að lopapeysan sem ég greip með mér komi sér vel í slyddunni sem spáð er á morgun!

Vistaskipti

Þær breytingar hafa átt sér stað að Daníel er nú heimavinnandi húsfaðir á meðan ég sit á skrifstofu á Bústaðarveginum og læri allan daginn.
Ég viðurkenni fúslega að það gengur frekar hægt að koma sér í gang, en þetta hefst vonandi allt saman.
Ég upplifi mig samt dáldið sem mastersneman sem langar rosalega að vera ofboðslega klár í aflfræðinni en er það ekki... en það er vonandi bara af því að ég missi af því að hlusta á samnemendur mína spyrja spurninga í tímum. Svona að mestum hluta til amk.

Fyrsta Noregsferðin var farin síðustu mánaðarmót. Þar gekk allt nokkuð vel - helst að verðlagið og íslenska krónan hafi valdið hjartaverkjum dag eftir dag. Þó ég sé afskaplega sátt við almenningssamgöngur í Osló, finnst mér alveg einum of að borga næstum 900 kr íslenskar í strætó...aðra leið!

Næsta ferð verður svo farin núna næstu mánaðarmót, en þá er ferðinni heitir til norður Noregs, á námskeið í fjarkönnun. Meira veit ég ekki - nema ég reyni eftir fremsta megni að skilja tölvupóstsamskipti kennarans við bekkinn á norsku, en hef ákveðið að svo lengi sem ég er mætt á réttum tíma á Gardemoen þá hljóti þetta nú að reddast.

Af prjónafrontinum er þetta hins vegar nýlegt:







Ég sé á þessu að ég þarf að fara að prjóna á Snorra. Sem er fínt, flugferðir eru einkar heppinlegar fyrir prjónakonur í tímaþröng.

Til prjónaóðra (kvenna sem og karla) :
Eftirfarandi eru uppskriftir eftir mig og eru fríar þeim sem vilja.

Sendið mér bara tölvupóst eða skiljið eftir komment og ég skal senda ykkur eintak.

Best nýttu 60 fermetrarnir á landinu?
Í gær réðumst við í miklar breytingar á íbúðinni.
Helst í fréttum er að hjónaherbergið er komið í stofuna og strákarnir í hjónaherbergið. Snorra herbergi er þá orðið skrifstofa - og allir sáttir!
Reyndar á eftir að snurfusa smá og gera stofuna jafn fína og við viljum hafa hana en þetta er samt alveg ljómandi fínt. Sérstaklega strákaherbergið þar sem mjög vel fer um þá bræður.
Ég fór svo í svakalegustu innkaupaferð síðari ára í dag. Í kreppunni þýðir lítið annað en að skipuleggja matarinnkaup vel svo þegar é glauk við að gera mánaðarmatseðilinn var haldið í innkaup. Nú eru allir skápar fullir af mat og við tekur vinnutörn hjá öllum.
Snorri er byrjaður í leikskólanum aftur, Trausti reynir að læra að skríða, tala, standa og mata sig- svona eins og börn á hans aldri gera og ég ætla að reyna að komast í samband við leiðbeinandan minn og skipuleggja önnina sem er framundan.
Vonandi er Osló ekki búin að gleyma mér!

...spurning um að ná öðru bloggi fyrir sumarlok

Við litla fjölskyldan - sem reyndar er ekkert svo lítil lengur - höfum það bara ágætt alveg.
Strákarnir vaxa eins og við má búast og rúmlega það.
Trausti "litli" er ekkert lítill lengur, enda verður hann átta mánaða eftir tvo daga. Hann er kominn með tvær tennur, bablar heil ósköp og borðar orðið allt sem að honum er rétt. Nema kekki og brauð. En það kemur.

Snorri fékk fiðluna sína um daginn þegar Clara vinkona mín kom í heimsókn. Við tókum eina smá kennslustund en hann er vissulega örlítið harðhentur ennþá. Spurning um að klippa út pappafiðlu svona til að byrja með.

Sumarfríinu fer senn að ljúka, ég fer í skólan og Daníel í kennslu/fæðinarorlof.
Verst hvað íslenska krónan er fársjúk og dauðvona. Það er ekki gjörningur að flytja með fjölskyldu til Noregs á meðan maður fær tekjurnar í íslenskum krónum. Eiginlega algjör hryllingur bara að hugsa til þess.
Þannig að við verðum by-costal fjölskylda þetta haustið. Eða svoleiðis. Sjáum til hvernig spilast úr þessu.

Annars sýnist mér á veðrinu hér í Eyjafirðinum að haustið sé komið...